ขอพื้นที่บ่นหน่อยคะ

สวัสดีคะ วันนี้เราก็อยากมาบ่นอะไรนิดหน่อยคะ5555 เรื่องความรักเเหละคะ เกริ่นก่อนนะคะ คือเราเคยคบน้องคนนึงคะเราขอใช้นามสมมุติว่าmนะคะ นางเป็นรุ่นน้องเราคะอยู่ม.5เรารักน้องคนนี้มากคะ คุยกันเกือบปีเเต่คบกันได้26วันคะ555เราเเพ้เเฟนเก่านาง เราก็เฮิร์ทหนักมากคะ ผ่านไปปีกว่าๆเราก็ยังลืมmไม่ได้เลยคะ อาจจะเพราะอยู่ร.รเดียวกันด้วยเเหละคะ มีคนเข้ามาในชีวิตเรานะคะมีเเต่คนดีๆที่เข้ามาเเต่สุดท้ายเราก็ยังไม่ลืมmคะ จนเราขึ้นม.6มาได้อาทิตย์กว่าๆmก็เลิกกับเเฟนเก่า เเล้วก็ทักมาขอคืนดีกับเรา ตอนเเรกเราก็ไม่กลับไปหรอกคะเเต่นางก็ตื้อจนเราใจอ่อน(เจ็บไม่จำคะ555ทำไงได้คะก็มันยังไม่ลืมอ่ะ555)เราก็กลับมาคุยกันเลยคะ เเต่ต้องเเอบคุยกันเพราะเพื่อนเราเเอนตี้นางเพราะนางทำเราเจ็บไว้เยอะ(เพื่อนเค้าขอโทษที่รั้ง5555)คะเราก็กลับมาคุยกันได้6เดือน1เทอมได้คะ นางดีขึ้นเยอะเลยคะ เป็นคนตามเราอย่างเดียว ตอนที่เราคุยกับนางเราก็มีคนอื่นนะคะ เราคิดว่าเราโสดเราจะคุยกับใครก็ได้5555 เเต่เราให้mเป็นที่1ตลอดนะคะ เราไม่คิดว่าจะมีใครมาทำให้เราเลิกรักmได้(อย่าด่านะคะสำนึกไม่ทัน555เรารู้นะว่าไม่ดีตอนเราทำเราก็รู้สึกผิดคะเพราะmก็มีเเค่เรา5555)เเต่ตอนเราคุยเราคุยกับคนอื่นไม่จริงจังคะคุยเเค่อาทิตย์2อาทิตย์ จนวันนึงคะเรามีกิจกรรมร.รที่ต้องทำ ขอใช้นามสมมุตินะคะว่าfนางเป็นน้องม.4คะ ตอนเเรกเราก็ไม่ได้จริงจังกับน้องคะเเค่รู้สึกว่าอืมหล่อดีก็ปลื้มๆเเหละคะรู้สึกอยากได้fมาเป็นเด็กของตัวเอง5555 มีวันนึงเราอยากไปดูหนังคะเราชวนใครก็ไม่มีใครว่างไไปเลย ก็เลยไปดูคนเดียวเเต่mไปส่งนะคะนางมีธุระต่อเลยได้เเค่มาส่ง เราก็บังเอิญไปเจอfด้วยที่หน้าโรง เเล้วfก็เป็นเพื่อนกับเเฟนเก่าเพื่อนเราคะ ขอใช้นามสมมุติว่าcนะคะ เราก็สนิทกับcพอสมควรคะ มันเห็นเราดูคนเดียวเลยชวนไปดูด้วย เราก็ไม่คิดอะไรเท่าไหร่ก็น้องเนาะ พอเข้าโรงcก็นั่งกลางคะเราก็คุยกับcเเละก็มีชวนfคุยบ้างก็ไม่ได้คิดอะไรมากคะ พอหนังจบก็เเยกย้ายคะ จนตอนค่ำๆfก็ทักมาคุยด้วยเราเเบบเริ่มรู้เเล้วเเหละว่านางน่าจะทักมาคุยด้วย เราก็คุย5555เเต่ตอนนั้นคิดไว้ว่าคุยเเค่อาทิตย์เดียวเดี๋ยวก็จะเลิกคุยเเล้วเพราะยังไงเรามีmอยู่เเล้ว เเต่ช่วงนั้นmกับเราห่างกันขึ้นเรื่อยๆคะ ไม่ค่อยมีเวลาให้กัน เราเริ่มหวั่นไหวกับfมากขึ้น จนfขอเราคบตอนนั้นเราก็ยังลังเลคะ เรารู้สึกว่าเราขาดfไปไม่ได้เเล้วเราเเพ้ทางนางมาก ส่วนmเราก็รักเเหละคะเเต่ช่วงนั้นมันเเย่คะเรื่องของเรากับmเเล้วเราก็อึดอัดที่ต้องเเอบเพื่อนด้วย เราเลยเลือกที่จะเลิกคุยกับm เเล้วมาเลือกfคะ เลวใช่ไหมคะ55555 พอเลิกคุยกับmเเล้วมาคบกับfเเรกๆก็เฮิร์ทคะ เเต่fนางทำตัวดีมากจนทำให้เราลืมmได้ ทั้งๆที่ไม่มีใครเคยทำให้เราลืมได้เลยเราก็รักนางมากขึ้นช่วงเเรกๆนางก็น่ารักดีคะใส่ใจเราดี อ้อนเรา น่ารักมากๆคะ เราเเพ้เด็กด้วย5555 ก็ไปได้ดีคะนางมารับมาส่งเราตลอด ไปเที่ยวกัน ไปดูหนังกันตลอด คบกันก็ไม่ต้องเเอบเพื่อนคะ เวลาเจอกันที่ร.รก็เล่นด้วยกัน เดินด้วยกันบ้าง ครอบครัวเรากับfรับรู้เรื่องของเราหมดคะ เราไม่เคยเปิดตัวกับที่บ้านเลยคะ มีเเต่บอกว่ามีเเฟนนะมีคนคุยนะเเต่ไม่เคยบอกว่าใคร เเต่กับคนนี้เราบอกหมดคะให้คุยให้เจอเเต่คบกันได้พักนึงนางก็เริ่มเปลี่ยนไป เริ่มชอบเที่ยว ติดเพื่อน ช่วงเเรกๆก็นอยด์คะ เเต่ก็ทนได้เพราะรักไปเเล้วคะ เวลานางมีปัญหาอะไรเราก็คอยช่วยตลอดนะคะ งานค้างเราก็ทำให้ ติดร.เราก็ช่วยนางเเก้ ช่วยหมดเลยคะ นางค่อนข้างเกเรนิดหน่อย เเต่เราก็ไม่คิดอะไรมากหรอกคะเพราะผู้ชายส่วนใหญ่ก็เป็นประมาณนี้คะเลยเฉยๆพอมาช่วงคบกันได้3เดือนเกือบ4เดือน ช่วงนั้นปิดเทอมเเล้วคะ เราก็จบม.6เเล้ว นางก็เริ่มเปลี่ยนไปหนักกว่าเดิมคะ เรากลัวเรื่องระยะทางมาตลอดนะคะตอนที่คบกันเราก็ถามนะว่าจะเลิกกันไหมจะทิ้งไหม นางก็บอกไม่ทิ้งคะ ไม่เลิก ไปหาได้ นางทำให้เรามั่นใจมากจริงๆ เเต่ช่วงนั้นนางเปลี่ยนไปเยอะจริงๆคะเราทนไม่ไหวเลยขอเลิก เเต่นางก็ไม่ยอมเลิกคะ นางก็มาง้อที่บ้านพาไปดูหนัง เราก็ใจอ่อนก็รักมากอะเนาะ555 ก็คืนดีกันคะ เเต่นางก็ยังยังตัวเเย่ๆเหมือนเดิมนะคะ นางใจร้ายกับเรามากๆ555เเต่ก็ทนอ่ะ พอมาเข้าเดือนที่4ที่คบกันเป็นช่วงสงกรานต์คะ ก่อนสงกรานต์ก็วันครบรอบพวกเรา เราก็ไปดูหนังกันไปเที่ยวปกติ วันนั้นนางพาเราไปไหว้ครอบครัวนางคะ เราก็รู้สึกดีมากๆเพราะนางบอกเราเป็นคนเเรกที่พามา ก็เหมือนจะดีนะคะ เเต่พอมช่วงสงกรานต์เรากับนางก็กลับตจว.คะ นางกลับโคราช เราไปเที่ยวกับเพื่อนคะที่ขอนเเก่น 13-14 เราไม่ได้คุยกันเลยคะ เราเข้าใจว่านางบอกนางยุ่งเราก็เลยไม่ได้คุยกัน พอมาวันที่15 นางก็ทักมาถามว่า จะเอาไงทนไม่ไหวก็เลิก สตั้นเลยคะ555ความรู้สึกคือรอคุยกับนางตลอดเเต่นางทักมาเเบบนี้หรอ เราเลยโทรไปหานางรัวๆเลยคะ ตอนเเรกก็ไม่รับนะคะ เเต่คงรำคาญเราเลยรับคะ555เราก็ร้องไห้ละก็ถามนางว่าทำไมต้องเลิก คืออะไรงง นางก็ขอโทษ ปลอบเรา นางบอกนางไม่อยากทำให้เราเสียใจอีกเเล้วที่ผ่านมาทำเราเสียใจมามากเเล้ว เราก็ยื้อคะสักพักนางขอห่างจนถึงวันที่1พฤษภาคม เเต่เราไม่ยอมคะเรากลัวว่านางจะไม่กลับมา นางก็บอกไม่เลิกไม่ห่างเเล้ว เราก็ยอมวาง เเต่พอวางนางเปลี่ยนสีเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนหมด สังเขป รูปภาพเเนะนำ นางบอกเราว่าขอโทษนะเเต่ไม่เลิกไม่ได้จริงๆ เราก็ไม่ยอมเลิกคะยื้อหนักมากไร้ค่ามากคะ เราให้น้องคนนึงที่เราสนิทเเล้วก็อยู่กลุ่มเดียวกับfทักไปหา ขอใช้นามสมมุติเป็นpนะคะ เราให้pช่วยพูดคะเเต่ก็ช่วยไม่ได้เลย เราก็รัวเเชทหาfเลยคะ นางบอกวันพน.จะให้คำตอบ เราก็รอคะทั้งคืนนั้นเราไม่ได้นอนเลยร้องไห้อย่างเดียว พอเช้าเราก็โทรไปfเลยคะ เรายื้อสุดพลังให้เพื่อนทักไปหา เเต่นางก็ไม่กลับมา เย็นชากับเรามากๆ นางบอกถึงคบต่อนางก็จะไม่สนใจเรา จะเที่ยวจะอยุ่กับเพื่อน นางบอกยังไงก็ดป็นพี่น้องกันได้ถ้าร้องไห้โทรมาก็จะปลอบ(เเค่พิมพ์ก็จะร้องเเล้ว555)เเต่สุดท้ายเราทักไปโทรไปนางก็ไม่ตอบไม่รับคะ เรายังไม่เปลี่ยนสังเขปกับภสพเเนะนำนางก็บอกให้เราไปเปลี่ยน นางสั่งห้ามให้เราเพ้อชื่อนางลงโซเชียลคะ นางบอกว่าไม่ว่าเราจะอ้อนวอนนางรั้งยังไงนางก็ไม่กลับไป จุกมากคะ555 ตอนนั้นเลิกกัน1อาทิตย์เราร้องไห้ทั้งวันเลยคะ ทำไรก็นึกถึงทุกอย่าง ร้องตลอด ทักไปหานะคะเเท็กใต้เม้นด้วยคะ เเต่ก็ไม่มีการตอบรับเลย จนนางบล็อกเรา เราก็ให้เพื่อนทักไปขอให้เลิกบล็อกนางก็ยอม เราก็ส่องเฟสนางทุกวันนะคะ ตอนนางโพสต์โสดหรือไลค์ทัก เราก็ไปปั่นใต้เม้นจนนางลบคะ555 เราก็ยังหวังว่านางจะกลับมานะคะเราไปบูชาด้ายเเดงมาด้วยคะ555 ทำทุกอย่างจริงๆ วันนึงนางรถล้มคะ เราเลยทักไปรัวไปเลยคะเป็นห่วงจนร้องไห้555เเต่ผลท่ได้คือนางไม่อ่านเลยคะ เราฝากให้เพื่อนเราไปบอกนางก็อ่านไม่ตอบ เราเลยโพสต์เพ้อๆคะ ไอcเพื่อนfเห็นเลยทักมาคะ ทักมาถาม มันก็บอกว่าจะช่วย ยังไงfก็ต้องกลับมา คือให้ความหวังเรามากๆ เเต่ก็ไม่ได้หวังมากหรอคะเพราะรู้อยู่เเล้วว่าลึกๆยังไงfก็ไม่กลับมา พอเราทักไปหาcอีกครั้งถามว่ามันไม่กลับมาเเล้วใช่ไหมcก็บอกใช่ เราก็ร้องไห้คะถึงจะรู้ตั้งเเต่เเรกว่าfไม่กลับมาหรอกเเต่ก็ยังหวังลึกๆคะ ตอนเลิกกันเเรกๆเราจะรอวันครบรอบ5เดือนจะทักไปขอให้นางกลับมาเเต่พอผ่านมาได้1อาทิตย์เราเริ่มดีขึ้นเริ่มคิดได้ว่าตอนที่คบกันมันก็เเย่เหมือนกัน เริ่มไม่อยากคบเด็กเเล้ว อยากได้คนที่ดูเเลเราได้มากกว่า เลยคิดว่าวันที่5จะทักไปประมาณว่าอย่าดื้ออย่าเที่ยวบ่อยอะไรเเบบนี้คะ เเต่พอมาเจอเหตุการณ์ของcซะก่อนเราเลยไม่อยากรอวันครบรอบเเล้วเรารู้สึกว่าควรพอได้เเล้วจริงๆเราก็ตัดคะพอทุกอย่างได้เเต่ฝากให้เพื่อนนางช่วยดูเเลนางหน่อย เราห่วงนางเรื่องงานเรื่องเที่ยวคะ เพราะตอนคบกันเราก็ช่วยตลอด(เห้อ...ห่วง555)เเต่ก็ได้เเค่นั้นเเหละคะ เราก็เลยบล็อกนางไป ไม่อยากรับรู้อะไรถึงนางเเล้ว...คะเรารักนางมากตอนที่เลิกกันก็มีคนเข้ามานะคะเเต่เราก็ปิดกลั้นตัวเองmก็กลับมาคะเเต่เราไม่ได้รู้สึกเเล้วอ่ะเนาะfทำให้ลืมเเบบลืมไปเลย5555พอมาลองคิดๆดูนะคะเราfน่าจะหมดรักเราเเล้วละคะคนเราถ้ายังรักกันยื้อขนาดนี้รั้งขนาดนี้ทำขนาดนี้ก็ต้องใจอ่อนบ้างสิคนมันหมดรักอ่ะเนาะทำยังไงก็ไม่กลับมา นางยังเด็กด้วยเเหละคะในความคิดเราเพื่อนเราก็บอกมันทั้งด่าทั้งบอกเรา5555ตอนที่เลิกกันเราไม่คิดว่านางเด็กเลยนะเราไม่ฟังเพื่อนไม่ฟังใครพูดเลยคะพ่อเเม่เราพูดเรายังไม่ฟังเลย5555เเต่พอได้สติเราก็คิดว่านางเด็กจริงๆเเหละคะ ตอนนี้เราก็ยังรักนางอยู่นะคะเเต่ก็ทำไรไม่ได้เเล้วนอกจากทำใจมองดูนางรักกับคนอื่น5555เราคิดว่าถึงคบกันต่อยังไงก็ต้องเลิกกันเพราะความคิดเรากับเขาไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่ เราเริ่มอยากได้คนที่มาดูเเลเราเเล้ว ไม่อยากไปดูเเลใครเเล้ว เรารู้สึกว่าเราโตขึ้นอีกขั้นเเล้วเลยอยากได้ใครสักคนที่ให้คำปรึกษาเรา เเต่เราอยากจะเลิกรู้สึกกับfให้ได้ก่อนค่อยเริ่มต้นใหม่ เเต่ประเด็นคือเายังทำไม่ได้เห้อ...55555มันเเย่มากนะคะความรู้สึกนี้ เราอยากจะเลิกรู้สึกกับfได้จังเลยคะ...เห้อ55555 จบเเล้วละคะบ่นยาวมากเหมือนมาระบายมากกว่าเนาะ5555เดี๋ยววันครูเราจะกลับไปร.รเก่าอยู่คะ พอถึงวันนั้นจะเป็นยังไงนะ555เราจะมองหน้าfโดยไม่ร้องไห้ได้รึป่าว5555เดี๋ยวพอถึงวันนั้นเราจะมาบ่นต่อนะคะ ขอบคุณคะ555555